Αναρτήθηκε από: spzoidis | 11/11/2016

Ηλύσια Πεδία

Οι συμπληγάδες του νου

συνθλίβουν τις ματωμένες εικόνες του κόσμου

ενώ το λαμπερό σκοτάδι των Ηλυσίων Πεδίων

καλοδέχεται τις τέλειες ψυχές  στο άλλο μισό της Σελήνης.

Οι άλλες οι βασανισμένες  οδύρονται γύρω από την ερείκη

που κρατά στα σωθικά των κλώνων της τη λάρνακα του -προσωρινά- άψυχου Όσιρι.

Και αν πέθαινα, για λίγο,  και το πάν απεσυντίθεντο

η ψυχή μου ζυμωμένη με τόσο μέταλλο,  έτσι βαριά,

δεν θα κατόρθωνε  το άλλο μισό της Σελήνης να φθάσει.

Ποια όργια του Διόνυσου

ποιο αίμα Μιθραϊκού ταύρου  

ποιος λωτός του Γάγγη

θα μπορούσε το βάρος να σηκώσει;  

Η καιόμενη βάτος και τα νερά του Ιορδάνη σηκώνουν λίγο

και η τέχνη η άλλη η μεγάλη,

το υπόλοιπο, ελπίζω, να σηκώσει.

Και τότε, απεκδυόμενος τον δερμάτινο χιτώνα μου

σαν λεία,  τετράγωνη, τέλεια δουλεμένη πέτρα

θα τοποθετηθώ στα τοιχώματα του ουράνιου κάστρου

που λάμπει στο σκοτάδι των Ηλυσίων Πεδίων.

 

Σπύρος Ζωϊδης Μάρτιος 2000

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: